Συνέντευξη: Ο Παντελής Θαλασσινός στις Μουσικές Ebeerίες

 

Όταν έχεις να πάρεις συνέντευξη απο τόσο σπουδαίους καλλιτέχνες το άγχος σε κυριεύει και η προετοιμασία για να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων είναι μεγάλη και ιδιαίτερα προσεκτική. Ο Παντελής θαλασσινός μας απέδειξε πως εκτός απο εξαιρετικός μουσικός είναι και ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Απλός, ήρεμος, ευγενικός, ομιλιτικότατος. Φυσικά οι προγραμματισμένες ερωτήσεις τελικά απεδείχθησαν απλά σαν ένας μικρός πρόλογος μπροστά στην σχεδόν 2ωρη κουβέντα που κάναμε μιλώντας για πολλά, για το χθες, το παρόν αλλά και για αυτά που θα μας αποσχολήσουν στο μέλλον.

PJM_0014

Δύο νέες δισκογραφικές δουλειές για το έτος που φεύγει. ” 10 τραγούδια για την ελπίδα” & “Ανοιχτή ακρόαση”.

Ναι, κατ ‘αρχάς η “ανοιχτή ακρόαση” προϋπήρχε από τον δίσκο των 10 τραγουδιών της ελπίδας. Ήτανε τραγούδια τα οποία τα είχα κρατήσει, τα είχα ηχογραφήσει και ήταν ένα αποτύπωμα των συναυλιών του 2011. Αυτός ο δίσκος ξέμεινε στο στούντιο διότι η εταιρεία κλείνοντας δεν μπόρεσε να πληρώσει ούτε το στούντιο, ούτε τους μουσικούς και εγώ φέτος έκανα τα 10 τραγούδια για την ελπίδα και ξαναπήρα την ανοιχτή ακρόαση, την έφτιαξα γιατί δεν ήθελα να μπαγιατέψει και την έκανα και αυτή φέτος γιατί στην ουσία είναι ένας δίσκος με τις τις επιτυχίες μου ξαναπαιγμένα σε νέες εκτελέσεις γιατί τα παλιά μου cd δεν κυκλοφορούν πλέον.

Ο λόγος που επιλέξατε αυτόν τον τρόπο ηχογράφησης;

Το ηχογράφησα έτσι για να μπορούμε να γράψουμε με μία ευθύνη το οτι μας ακούει κόσμος, εφόσον δεν μπορούσαμε την ώρα των συναυλιών να το ηχογραφήσουμε θέλαμε να το κάνουμε με καλές συνθήκες και καλό ήχο.

Το οικονομικό βάρος και η διανομή της συγκεκριμένης δουλειάς έγινε από εσένα αποκλειστικά;

Ναι. Κάποιος έπρεπε να αναλάβει το βάρος της παραγωγής και αποφάσισα να το αναλάβω μόνος μου απλά για να υπάρχουν τα τραγούδια μου. Πολλές φορές μπαίνουν και μέσα αυτές οι παραγωγές γιατί πλέον θεωρείται επιτυχία να πουλήσεις 2000-2500 cd. O δίσκος “10 τραγούδια για την ελπίδα” κυκλοφόρησε μέσω εφημερίδας εξ’άρχής και μετά βγήκε στα δισκοπωλεία μαζί με ένα 16σέλιδο ένθετο πού ήταν πιο προσεγμένο και όμορφο. Ίσως οικονομικά να μην αξίζει να κυκλοφορείς ένα cd αλλά ο κόσμος θέλει να έχει την δυνατότητα να τα ακούει τα τραγούδια και όχι μόνο στα live.

Βλέπουμε αρκετές κυκλοφορίες cd μέσω εφημερίδων. Βοηθάει αυτό;

Φυσικά και βοηθάει αλλά και εκεί βλέπουμε μια φθίνουσα πορεία και βλέπουμε και οι εταιρίες που έχουν απομείνει να ξεπουλάνε παλιές δουλειές ανθρώπων.

PJM_0002

Είχα μία απορία και θα ήθελα να σε ρωτήσω. Όταν για παράδειγμα ένας τραγουδιστής είναι 20-30 χρόνια στο τραγούδι, συνεχίζει να έχει στόχους σε αυτό που κάνει ή η μουσική γίνεται μέρος της καθημερινότητας με ότι συνεπάγεται αυτό; Για παράδειγμα να τραγουδήσει κάποιον ποιητή ή να συνεργαστεί με κάποιον σπουδαίο συνθέτη; Ο Παντελής Θαλασσίνος έχει  στόχους;

Οι στόχοι μου είναι πάρα πολύ κοντινοί και δεν είναι άπιαστοι στόχοι. Θα ήθελα να κάνω ένα πολύ ωραίο δίσκο, να ξεπεράσω το καλαντάρι αν γίνεται. Αλλά αυτό χρειάζεται δουλειά, χρειάζεται έμπνευση. Τέτοιοι στόχοι για παράδειγμα. Πραγματοποιήσιμοι. Όχι στόχοι συνεργασιών. Αυτά μπορείς να τα κάνεις για να κάνεις μία καριέρα. Εγώ δεν προσπάθησα να χτίσω καριέρα. Δεν σημαίνει κάτι η καριέρα. Ίσα ίσα που σε γεμίζει ευθύνες.

Πάμε λίγο να μιλήσουμε για αγαπημένα τραγούδια του Παντελή Θαλασσινού. Εγώ για παράδειγμα αυτό που αγαπάω πιο πολύ απ’όλα είναι “του παραδείσου λεμονιά”.

Εγώ πιστεύω ότι αυτό είναι ένα ποίημα του Κατσούλη. “Του παραδείσου λεμονιά, ένα κλαδάκι λησμονιά φύλαξε και για μένα”. Αυτόν τον στίχο αν και τον έλεγα, τον τραγούδαγα, όταν πέθανε ο Κατσούλης τότε κατάλαβα όλα τα νοήματα που είχε μέσα του αυτό το τραγούδι.

PJM_0001Είχατε μία ιδιαίτερη σχέση με τον Ηλία Κατσούλη.

Ναι είχαμε και σίγουρα ο Ηλίας Κατσούλης είναι στον παράδεισο.

Έχεις κάποιο τραγούδι που να το λες και να θυμάσαι κάποιον δικό σου άνθρωπο. Να το έχεις ταυτίσει με κάποιον;

Πολλά τραγούδια. Κατ’αρχάς ένα τραγούδι που λέγεται “ο πατέρας μου” και λέει: Στα χέρια της μητέρας μου, κοιμόταν ο πατέρας μου και η ζωή ξημερώνει στα παιδικά μου μάτια”. Είναι ένα τραγούδι που όταν το ακούς, ο καθένας σκέφτεται τον πατέρα του και ειδικά όταν έχει φύγει και άλλο ένα τραγούδι το οποίο είναι του Μάνου Ελευθερίου μου θυμίζει πολύ την μάνα μου “Δυο μαύρα βότσαλα μεγάλα να κρατούν τα φύλλα στο γαλάζιο παραθύρι όλα να δίνουν και ποτέ να μη ζητούν με τους αθάνατους να ζεις εκεί που ζουν και τα θαλασσινά λουλούδια στο ποτήρι”. Η μάνα μου έζησε πολλά χρόνια μονάχη σε ένα σπίτι στη Χίο και είχε όλα αυτά που περιγράφει μέσα το τραγούδι.

Ταυτίζεσαι με τα τραγούδια; Μπαίνεις στο πετσί του ρόλου; Γίνεσαι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας;

Ναι βέβαια. Προσπαθώ να ταυτίζομαι με τους στίχους. Είναι κάποιοι στίχοι που σε συγκινούν και κάθεσαι να τους κάνεις τραγούδι. Όταν σε έχει συγκινήσει ένας στίχος  έχεις ταυτιστεί με αυτόν. Πως διαβάζουμε ένα βιβλίο και πάντα το σκηνικό που φτιάχνουμε  μέσα στο μυαλό μας είναι από πράγματα που έχουμε ζήσει. Έτσι είναι και οι στίχοι. Τους οικοιοποιείσαι και για να κάνεις ένα τραγούδι χρειάζεσαι φυσικά και τη μουσική. Φυσικά και ταυτίζομαι γιατί είναι μία πρόταση, βγαίνει από το στόμα σου, την λες σε κόσμο.

Και φυσικά νομίζω πως δεν υπάρχει σωστό τραγούδι χωρίς  την κατάλληλη μουσική. Αυτά είναι αλληλένδετα;

Εννοείται και πολλές φορές ένας δυνατός στίχος μπορεί να μην θέλει μία δυνατή μουσική. Μπορεί να θέλει μία απλή μουσική για να φανεί ο στίχος. Θεωρώ πως ο στίχος έχει μεγαλύτερο ποσοστό από ότι η μουσική σε ένα τραγούδι. Διότι στην Ελλάδα είμαστε άνθρωποι του λόγου, είμαστε λαός του λόγου. Όταν έχουμε κάνει τραγούδια ποιήματα του Ελύτη, του Σεφέρη, του Ρίτσου, του Καββαδία και μην ξεχνάς πως πολλοί έμαθαν αυτούς τους ποιητές μέσα απο τα τραγούδια.

PJM_0011Να μιλήσουμε για την Χίο;

H Χίος είναι για μένα είναι Πατρίδα με Π κεφαλαίο. Πατρίδα λέγοντας εννοώ ένα τόπο ο οποίος σε φωνάζει, σε καλεί κοντά του. Πατρίδα για μένα είναι και η Σέριφος που από εκεί ήταν η μητέρα μου, όπως πατρίδα είναι και η Πάρος που έχω πολλού φίλους εκεί.

Άρα η Χίος έπαιξε ρόλο στην ζωη σου;

Στη Χίο έγραψα μερικά από τα ωραιότερά μου τραγούδια. “Καράβια Χιώτικα”, “Τα σμυρνέικα τραγούδια”, “Εισιτήριο στη τσέπη σου”, αρκετά.

Η επόμενη ερώτηση είναι αρκετά κοινότυπη αλλά είναι και αρκετά ενδιαφέρουσα η απάντησή σου. Στην ερώτηση λοιπόν ποια δουλεία ξεχωρίζεις από όλες αυτές που έχεις κάνει η απάντησή σου σε παλαιότερη συνέντευξή ήταν χωρίς καν να το σκεφτείς, το Καλαντάρι. Μου έκανε εντύπωση αυτή η ευκολία στο να ξεχωρίσεις  μία δουλειά από τις υπόλοιπες.

Ναι πράγματι είναι το Καλαντάρι διότι το θεωρώ ένα άρτιο έργο και νιώθω οτι αυτό το έργο θα το αφήσω. Δεν ξέρω για τα άλλα, πιστεύω όμως πως αυτά τα τραγούδια θα ακούγονται για πολλά χρόνια. Επίσης αγαπημένη μου δουλειά είναι και τα “Αστρανάμματα” αλλά και ο δίσκος “Της νύχτας κύματα” που με βοήθησε με όλη του την δύναμη ο Γιώργος Ανδρέου.

Και για το τέλος θα ήθελα της δική σου άποψη για τις εποχές που ζούμε. Ανεξάρτητα απο την μουσική.

Σε όλο αυτό που συμβαίνει βλέπω πως ακόμα αντιστεκόμαστε αλλά έχω την εντύπωση πως τα πράγματα θα χειροτερέψουν. Νιώθω πως στο τέλος θα επιζήσουμε, γιατί αυτοί θέλουν να μας εξοντώσουνε. Βλέπω οτι ο πολιτισμός είναι στο μηδέν, μάλλον υπο του μηδενός, ειδικά απο την πολιτεία και λέγοντας πολιτισμός εννοώ την παροχή πολιτισμού ή τις υπηρεσίες που σου προσφέρει το κράτος. Δεν υπάρχει τίποτα πλέον. Ένα κράτος πρέπει να μορφώνει τον κόσμο του, να τον εκπολιτίζει και να τον έχει υγιή. Έχει την ευθύνη να βρίσκει δουλεία στον κόσμο. Δεν υπάρχει κοινωνικό κράτος. Δεν τους ενδιαφέρει να υπάρχει μία κοινωνία που ο ένας θα δουλεύει για τον άλλον και θα είμαστε όλοι ίσοι. Αυτά είναι ψηλά γράμματα. Αυτοί έχουν το μυαλό τους στο κέρδος και πως θα γίνουν πιο πλούσιοι απο τον διπλάνο τους. Ο καπιταλισμός ξέρεις πως ξεκίνησε; όταν υπήρχαν δύο άνθρωποι πάνω στη γή και είχαν ένα μήλο το χωρίσανε στη μέση και έπειτα παίξανε ποιός θα κερδίσει για να πάρει και τα 2 κομμάτια και ο άλλος να μην έχει τίποτα. Ο καπιταλισμός δεν θα σβήσει ποτέ. Είναι των ανθρώπων τα τεχνάσματα. Επιβάλλεται πάνω στον πλανήτη, στα ζώα, στη φύση. Οι νόμοι είναι μόνο για ανθρώπους. Γιατί όταν απαγοπρεύεις σε ένα μεταναστη να έρθει στην Ελλάδα, το απαγορεύεις μόνο στους ανθρώπους δεν το απαγορεύεις στα πουλιά ή στους λαγούς ή στα ελάφια. Δεν ζητάς διαβατήριο απο τα ζώα. Εκεί δεν υπάρχουν σύνορα. Μόνο οι άνθρωποι βάλανε σύνορα.

Πρέπει όμως να αγαπάς τα βουνά και τα πέλαγα και τα λουλούδια και τα σύννεφα.

Φυσικά αλλά πιο πολύ να αγαπάς τους ανθρώπους.

Kείμενο : Θάνος Τεγόπουλος
Φωτογραφίες : Μανώλης Συμεωνίδης – www.facebook.com/ManolisSymeonidisPhotography
Video : Kostas Scrom

Για προσκλήσεις για τις εμφανίσεις του Παντελή Θαλασσινού στο Ρυθμός stage πατήστε εδώ.

 

Leave a Comment

CALENDAR
February 2020
M T W T F S S
« Jan    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829